Szczep emblematyczny dla południa Włoch. Tylko tam jest na tyle ciepło, żeby Aglianico w pełni dojrzało. W swojej najlepszej formie daje wina o silnym, tanicznym charakterze. Potrafi być niezwykle szlachetne i długowieczne.
Szczep
Aglianico uważa się za jedną z najstarszych odmian winorośli we Włoszech. Trafiło tam prawdopodobnie wraz z greckimi kolonistami między VIII a VI w. p.n.e. Sama nazwa Aglianico to zniekształcona forma słowa Ellenico, znaczącego to, co helleńskie. Obecnie szczep uprawia się głównie w Kampanii i Bazylikacie. Głównie ze względu na to, że winogrona dojrzewają na tyle późno, że nie sposób uprawiać ich dalej na północ. Zbioru dokonuje się w październiku, czasem nawet w listopadzie. Pomimo tak późnego winobrania owoce zachowują wysoką kwasowość, dzięki czemu wino ma ogromny potencjał dojrzewania.
Antonio Mastroberardino
Włochy po drugiej wojnie światowej były bardzo osłabione. Dla wielu gałęzi gospodarki najważniejszy był szybki wzrost. Podobnie było w winiarstwie, gdzie wielu producentów usuwało lokalne odmiany i zastępowało je bardziej wydajnymi i modnymi, takimi jak Sangiovese, a później Cabernet Sauvignon i Merlot. Antonio Mastroberardino zrobił inaczej. Wierzył, że przyszłość Kampanii leży nie w kopiowaniu reszty świata, lecz w ratowaniu własnych odmian. To właśnie dzięki temu podejściu przez wiele lat był praktycznie jedynym producentem, który konsekwentnie tworzył wysokiej jakości wina z autochtonicznych szczepów.
Aglianico Taurasi – Radici – Kampania
I tak dochodzimy do najbardziej znanego wina Antonia Mastroberardina – Radici. Radici oznacza po włosku „korzenie”. Nazwa jest nieprzypadkowa, podkreślać ma powrót do korzeni winiarstwa w Kampanii. Radici zrobione jest w 100% ze szczepu Aglianico z dwóch kluczowych siedlisk – Montemarano i Mirabella Eclano. To klasyczne Aglianico charakteryzuje się w nosie: wiśnią, śliwką, suszonymi ziołami, tytoniem, skórą, lukrecją i nutami mineralnymi. W ustach wyczuwalna jest wyraźna kwasowość i mocne taniny. Wino od dziesięcioleci pokazuje, jak powinno prezentować się Aglianico. Jeśli zatem szukacie punktu odniesienia dla całego szczepu, to trudno o lepszy wybór. Koszt: około 200 zł.
Aglianico del Vulture
Radici nie jest jedynym słynnym Aglianico. Jeśli interesuje Was ten szczep, to w ostatnich 15 – 20 latach wielu krytyków uważa, że najbardziej ekscytujące i charakterystyczne powstaje w Basilicacie, w apelacji Aglianico del Vulture DOCG. Tutaj największą gwiazdą jest Elena Fucci. Elena robi wino bardziej ekspresyjne, mineralne, często atrakcyjniejsze w młodszym wieku. Jej Titolo regularnie zdobywa oceny powyżej 90 punktów u najważniejszych krytyków międzynarodowych.
Dodaj komentarz